5.

Ale mniejsza z tym, bo tak naprawdę chodzi mi o to że masz najsłodsze oczy jakie kiedykolwiek widziałam.

Być spadającą gwiazdą w czyichś marzeniach i spełniać każde życzenie. 

 

 

 

 

 

A gdybyś nie istniał, powiedz mi, dla kogo miałabym żyć?

 

 Nie, ja nie uciekam od ludzi. Ja tylko przestałam za nimi gonić. Po prostu

 

 patrz i ucz się,
bo tak właśnie walczy się z tym fałszywym światem

 

 

 

 

 

 

 

nie ma Cię, gdy moje życie spada w dół.

 

 

 

 

najgorzej jest widzieć pustkę w oczach,w których kiedyś widziało się cały świat.

 i mieć Cię na ‚dzień dobry’ i na ‚dobranoc’ 

  Chcę Ci powiedzieć, że wciąż Cię kocham. Że nadal niespokojnie biję mi serce, bo nie ma Cię przy mnie. Że wciąż, Twoje życie jest ważniejsze od mojego. Że tak przeraźliwie tęsknie za Twoim dotykiem. Zasypiam wpatrując się w pusty pokój.Wstaję tylko po to, by wieczorem znowu zatopić się we wspomnieniach. Chcę Ci powiedzieć, że każda życiowa funkcja traci jakikolwiek sens, gdy Cię tutaj nie ma. Słońce traci swój blask, a niebo błękitny odcień Twoich oczu. Proszę Cię, daj jakiś znak, bo wszystko tutaj co moje,umiera bez Ciebie.

 

 

 

‚Wstyd mi, że się poddałem wiesz? Cholernie mi wstyd – głównie przed samym sobą, ale brak mi już sił, na przysparzanie sobie nadziei i życie w wykreowanej przez siebie obłudzie.’

Nie zasługuję na bycie najważniejszą. Nie nadaję się do zajmowania pierwszego miejsca w czyimś życiu.

  Wiesz, zawiódł mnie dzisiaj ktoś najbliższy. Ktoś komu ufałam bezgranicznie. Ktoś na kim teoretycznie mogłam polegać zawsze. Teoretycznie

 

 

  Pewne uczucia można zabić, zabijając jednocześnie siebie. 

 

 

 

 

 Na tym polega tragizm miłości, że człowiek nie może kochać niczego bardziej niż tego, za czym tęskni.

 

 

 

 

 

 zima jest.
robi się zimno.
ludzie stają się zimni. 

 

 

 

Tylko moje oczy zawsze będą pokazywać prawdę, wszystko to co inne kłamie albo jest nieważne. 

 

 

 

Na twarzy uśmiech, a w duszy taki rozpierdol, że nawet nie masz pojęcia. 

 

 

 

 

Le­piej poz­być się szyb­ko fałszy­wych przy­jaciół, bo im le­piej cię poz­nają, tym moc­niej cię skrzywdzą.

Są pożegnania na które nigdy nie będziesz gotowy, są słowa, które zawsze będą wywoływać potoki łez i są osoby, których widok wywołuje doszczętnie niszczącą cię lawinę wspomnień.

 

 

 

 

 

 

Czemu nie nienawidzę wszystkich dziewczyn na które On spojrzy? Z którymi rozmawia? Czemu w każdej widzę konkurencję? 

 

 

 

 

 

  Bo każdy upadek tu kształtował mój charakter.

 

 

 

 

 

 

.